Okres II wojny światowej oraz okupacji hitlerowskiej to zdecydowanie jedna z mroczniejszych kart w historii Polski. Sposób traktowania Polaków przez Niemców był przejawem ich szowinistycznych poglądów. Ciekawy ich obraz przedstawiają zapiski niemieckich dygnitarzy, ale też zwykłych żołnierzy z tamtego okresu, które zamierzam przedstawić w tym artykule.
Polska w oczach zwykłych żołnierzy
Relacje zwykłych żołnierzy Wehrmachtu dotyczące Polski i Polaków pochodzą z okresu kampanii wrześniowej 1939 roku. W przyszłych latach są one bardzo szczątkowe, dlatego skupimy się na tych najwcześniejszych. Żołnierze ci pomimo swej niezwykłej bezwględności wobec Polaków w czasie tych walk byli zgodni co do bohaterstwa polskiego żołnierza. Przedstawili oni m.in. instensywną obronę przez Polaków na pomorzu na początku września, rozbicie niemieckiego pociągu pancernego pod Chojnicami oraz walkę z Bawarską Dywizją Górską pod Węgierską Górką, po której dowódca niemieckiego batalionu osobiście gratulował polskim obrońcą spełnienie obowiązku wojskowego.
Polscy obrońcy z września 1939 roku byli przedstawiani przez żołnierzy Wehrmachtu jako niezłomni wojownicy
Zupełnie inny obraz wyłania się w opisach polskiej ludności. Ujawnia się tutaj silnie zakorzeniona nazistowska ideologia. Oceniali Polaków jako kanalie żyjące w warunkach skrajnego ubóstwa, brudni i dzicy. Opsiywali z drugiej strony radość, z jaką byli witani przez niemiecką mniejszość.
Polska w oczach Wilhelma Keitle'a
Wilhelm Keitel był niemieckim feldamrszałkiem, który w maju 1945 roku podpisał bezwględną kapitulację Wehrmachtu wobec aliantów. Rok później spisał własną autobiografię, w której przedstawił również swój stosunek do polskiego narodu, zarówno przed, jak i podczas II wojny światowej. Krytykował on sojusz polsko-angielski jako pozbawiony jakiegokolwiek sensu i realizmu. Ponadto przedstawiał Hitlera jako osobę niechętną do walki z Polską. W czasie kampani wrześniowej, podobnie jak żołnierze Wehrmachtu przedstawiał Polaków jako bandę barabrzyńców pastwiących się nad niewinną niemiecką mniejszością. Nie wykazywał obaw jednoczesnej walki z Polską i Francją, jednak obawiał się zdrady ze strony ZSRR, które nie spieszyło się do rozpoczęcia wojny z Polakami.
Na zdjęciu Adolf Hitler i Wilhelm Keitel- szef Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu
Polska w oczach Josepha Goebbelsa
Opinia Goebbelsa dotycząca Polski zmieniała się na przestrzeni lat, jednak ewidentnie uległa pogorszeniu wiosną 1939 roku - stwierdzał on wówczas, że Polska w sojuszu z Anglią skazuje się sama na klęskę. Po podpisaniu paktu Ribbentrop-Mołotow zapowiedział zmianę niemieckiej polityki, która miała być nastawiona na zmiany terytorialne, Polska miała zostać podzielona między ZSRR a Niemcy. Podczas kampani wrześniowej nie było dnia, kiedy Goebbels nie opisywałby wojny z Polską. Przedstawił on problem i niepokoje związane z niezdobyciem Westerplatte 2 września, oraz chaos w Polsce i nieudolność poskiego rządu, który uciekł do Rumunii jednocześnie szerząc hasła do obrony ojczyzny(20 września). Miesiąc po kapitulacji polskiej armii udał się do zdobytej Polski. Opisał on ogrom zniszczeń i beznadziei a także osobistą pogardę wobec Polaków. Dalsze zapiski są szczątkowe, na uwagę jednak zasługują te dotyczące powstania warszawskiego, które określił "kolejnym katyniem" i nie pierwszą zdradą Polski przez jej sojuszników, którą pozostawiono na pastwę losu..
Na zdjęciu Joseph Goebbels, którego opinia o Polakach zmieniała się od skrajnie pozytywnej(początek lat 30tych.) do szowinistycznej tuż przed i podczas II wojny światowej
Źródłą, z którymi zachęcam się zapoznać:
- Jak Niemcy opisywali Polskę i Polaków na początku kampani wrześniowej?
- Jak Niemcy opisywali Polaków we wrześniu 1939?
- Jak Goebbels opisywał Polskę i Polaków podczas II wojny światowej
- Jak Keitel oceniał Polskę we wrześniu 1939 roku? Kampania wrześniowa
wszystkie powyżej dostępne na kanale yt "Beczka Prochu":) Ponadto:
- "W służbie aż do klęski" - autobiografia Wilhelma Keitla
- Goebbels. Dzienniki
Komentarze
Prześlij komentarz